Zaandam 2003 - 2006
Het arbeiderswijkje het Vissershop moest worden gesloopt omdat het bleef verzakken. Van karakteristieke elementen is een schatkist gemaakt waar de bewoners hun verhalen en herinneringen in hebben gedeponeerd. In een processie werd de kist over de Zaan naar het Zaans Museum gebracht. De herinneringen zijn eind 2004 in het casco van de laatste sloopwoningen op bijzondere wijze uitgewerkt.

De panden lieten zich lezen als een ruimtelijk verhalenboek. De beste herinneringen worden in 2006 op honderd natuurstenen tegels gegraveerd. Zo wordt de geschiedenis aan het nieuwe Vissershop teruggegeven.

Fase 1, 2003

Afscheid van het oude Vissershop
De schatkist werd gemaakt van sloopmaterialen, die bij de eerste sloopfase vrijkwamen. De zuiltjes van de Notenlaan, een kappersraam, vogelhuisjes, molenwieken samen een poëtische samenvatting van het Vissershop. Een object dat gekoesterd wil worden.
Aan de Hoppers is gevraagd een verhaal voor de schatkist te schrijven. Eigenhandig brachten zij op zaterdag 8 november 2003 de schatkist met hun verhalen naar het Zaans Museum. Een processie door de wijk gevolgd door een boottocht over de Zaan mondde uit in een reünie waar lang over nagekletst werd.
Een bewoner schreef: "Bij de sluis zong het Kapiteinskoor zeemansliederen. Menigeen pinkte een traantje weg toen de sluisdeuren opengingen om de schatkist door te laten. De beroepsvaart gaf voorrang aan deze processie en wachtte braak een half uur voor de sluis."

Fase 2, 2004

Verhalen wereldkundig gemaakt in slooppanden
De verhalen, die de mensen in de schatkist hebben gedeponeerd, vormen een prachtig beeld van het Vissershop. Het werd duidelijk wat de Hopper voor mensen zijn en wat hen drijft. Solidariteit en opkomen voor je rechten. En dan alles wat daar weer uit voortvloeit: rebelsheid, eigenzinnigheid en trots op datgene wat ze ermee bereiken. Trots die 90 jaar lang de peilers voor dit arbeiderswijkje zijn geweest.
Een jaar na het afscheidsritueel zijn die verhalen wereldkundig gemaakt in een vijftal slooppanden. In samenwerking met de bewoners, de woningcorporatie, de bouwonderneming en vrijwilligers zijn de panden omgetoverd tot een 'verhalendoolhof' waarin je uren nodig had om te lezen en weg te dromen.
Bewoners kwamen soms een aantal keer. Om alle verhalen goed te lezen, maar ook omdat ze graag nog eens een oude bekende van vroeger tegen wilden komen.

Fase 3, 2006

Verhalen in het straatbeeld
Dié verhalen, die de essentie van het Hop uitdrukken, krijgen uiteindelijk in ingedikte vorm een plek in de bestrating van het nieuwe Hop. Een honderdtal natuurstenen tegels van 60 x 60 cm worden in 2006 gelegd. De geselecteerde verhalen zijn te lezen in de bibliotheek.

Extra opdracht

De ziel verhuizen
De woningcorporatie ZVH was enthousiast geraakt door het project Sloophamer Schatkamer. Ze vroegen mij een openingsact te bedenken voor de oplevering van de eerste nieuwbouwhuizen. Op symbolische wijze is de ziel van het oude Visserhop verhuisd naar de nieuwbouw.
Drie teams: de bouwers, de bewoners en de woningcorporatie hebben verhaaltjes verzameld die in de oude huizen verborgen waren. Deze werden voorgelezen, in de rugzak gedaan en op ski's van trapleuningen naar het Nieuwe Vissershop gebracht. De teams droegen kostuums van geiserkappen en helmen met kranen en deurknoppen.
Een ritueel dat ook 'de officials' bewust maakte van de menselijke geschiedenis van het Vissershop.